Jan 11

Boekrecensie: Bloedrood is de nacht – Urban Waite

Via twitter kwam ik een tijdje geleden terecht bij een superleuk initiatief van notjustanybook. Zo nu en dan zoeken ze lezers voor een boek wat nog uit moet komen. Je krijgt het boek thuisgestuurd, leest het als één van de eersten en schrijft in ruil voor dit privilege een recensie die je plaatst op je blog, website of gewoon op bol.com.

Om te kijken of het boek “Bloedrood is de nacht” wat voor je was kon je de eerste 25 pagina’s online lezen. Ik vond het wel interessant klinken en meldde me aan. Meestal ben ik meer van de romans of waargebeurde verhalen, maar vroeger las ik ook nog wel eens spannende thrillers, dus het leek me wel weer eens verfrissend om een spannend boek te lezen. Wat een tegenvaller zou dat worden…

Het boek gaat over Phil Hunt, een man van middelbare leeftijd die samen met zijn vrouw een teruggetrokken leven leidt en af en toe drugs smokkelt om wat bij te verdienen. Als dat fout gaat krijgt hij een huurmoordenaar achter zich aan en volgt er een ‘spannende’ achtervolging. Ondertussen bemoeit hulpsheriff Drake, die er voor zorgde dat de klus fout ging, zich er ook nog eens mee en dealt ondertussen met zijn verleden, waarin zijn eigen vader ook drugs smokkelde.

Je hebt het vast wel eens meegemaakt: iemand heeft iets heel erg leuks meegemaakt, of iets spannends, of heeft gewoon een ons-zet-tend grappig verhaal te vertellen, maar het talent om dit op een aansprekende manier te vertellen ontbreekt, waardoor het hele verhaal z’n kracht verliest en helaas z’n effect mist.

Dat gevoel had ik dus tijdens het lezen van bloedrood is de nacht. Het verhaal is op zich prima materiaal voor een spannende thriller, maar schrijver Urban Waite weet het gewoon niet over te brengen. Een goed boek is voor mij een boek wat ik niet neer kan leggen, waarvan ik telkens moet weten hoe het verder gaat. De hoofdpersonen van dit boek konden me niet boeien. Ik raakte niet bij ze betrokken en ik werd niet nieuwsgierig. Hoewel er in het boek een aantal dingen gebeuren die in real life behoorlijk spannend zouden zijn, vergat ik niet alles om me heen. Heel jammer, want nogmaals, ik denk dat het verhaal op zich best goed had kunnen zijn, als het beter verteld zou worden.

Waar ik me misschien nog wel het meest aan irriteerde waren sommige dialogen. Gesprekken tussen mensen die gewoon nergens op sloegen, niks toevoegden aan het verhaal of gewoon geforceerd over kwamen. De conversaties liepen niet soepel en kwamen ongemakkelijk over.

Helaas dus voor Urban Waite, ik ben niet enthousiast over zijn eerste boek, ik heb me er echt doorheen moeten worstelen. Als ik geen recensie had moeten schrijven had ik het waarschijnlijk al snel weggelegd. Ik ben heel benieuwd hoe anderen het boek vonden, misschien heb ik iets gemist of is dit gewoon niet mijn genre? Laat het me weten!

Jan 7

Shampoo Update Na Beschamende Radiostilte

Drie weken radiostilte hier. Ik zal het maar eerlijk zeggen, het kwam puur door allesverterende schaamte. Ik durf het bijna niet te zeggen, maar…. ik ben gezwicht voor m’n shampoo en ik wist niet hoe ik het jullie moest vertellen. Ik was het gedoe met de baking soda op een gegeven moment zo zat dat ik weer naar de fles shampoo heb gegrepen…Ik weet het, ik ben zwak.  Maar stiekem ben ik er blij mee, daar voel ik me nog het meest schuldig over. Het resultaat met baking soda was te wisselvallig. De ene keer was het na het wassen super schoon en mooi, maar een andere keer was het weer zo stug als strooi en leek het wel stof aan te trekken. M’n haar wende ook niet aan het shampooloze bestaan, dus ik had niet het idee dat ik verbetering zag. Bovendien ben ik gek op het kokosolie-haarmasker, en die olie krijg ik er dus echt niet uit zonder shampoo. Op dit moment was ik mijn haar dus weer met mijn Yes to Carrots shampoo, één keer in de vier dagen. Ik heb gefaald, ik weet het… Het spijt me. Ik snap het als dit jullie laatste bezoek aan mijn weblog was ;-) Collega Martanja is nog steeds goed bezig met de baking soda. Laten we haar blijven aanmoedigen!

Dec 15

The plastic cycle of life!

Ik kwam dit filmpje tegen op de weblog van Stadshippie, waar Bennie een gastblog op schreef over hoe je stap voor stap minder afval kan produceren.  Ik als fan van alles wat natuurlijker, duurzamer en milieuvriendelijker kan, laat me door deze twee bloggers dagelijks inspireren. Door Stadshippie ben ik bijvoorbeeld van de shampoo afgestapt (hoewel dat nog steeds een strijd is) en door Bennie werd ik vandaag geïnspireerd om minder vaak om een plastic tasje te vragen! Kijk het filmpje en neem voortaan je eigen tas mee. :)


Dec 12

Craving: In Wonderland – Lynn Austen

in wonderland lynn austen

 

Ik weet dat ik me aan mijn reading list zou moeten houden en ondertussen geen boeken mag kopen, maar ik moet dit boek gewoon hebben. Plus ik heb een boekenbon van de bijbelin gekregen, dus eigenlijk krijg ik het boek en koop ik het niet. Ik weet het, allemaal smoesjes, maar Lynn Austen is één van mijn favoriete schrijfsters (zit vast in de achternaam; Jane Austen is de schrijfster van mijn favoriete boek) dus ik moet het boek gewoon gaan kopen, eh krijgen. Lynn Austen’s boeken zijn heerlijke romans voor ons vrouwen. Eerlijk is eerlijk, mannen vinden haar boeken waarschijnlijk te zoetsappig, cliché en romantisch. T. kijkt me altijd niet-begrijpend aan als ik weer eens met mijn boekje, dekentje en mok thee op de bank zit en om de tien minuten een diepe zucht slaak. Je moet er vrouw voor zijn om dat te begrijpen.

Lynn Austen liet zich bij het schrijven van dit boek inspireren door Alice in Wonderland. Alice is in dit verhaal een bibliothecaresse die meer in een droomwereld leeft dan in de echte wereld. Als haar vriend hun relatie verbreekt en ze ook nog eens haar baan kwijt raakt vlucht ze naar een stadje in de bergen waar de tijd lijkt te hebben stil gestaan. Het liefst wil Alice zo snel mogelijk weer weg, maar door omstandigheden blijft ze en leert ze daar door ontmoetingen met verschillende mensen dat het echte leven misschien nog wel mooier is dan haar droomwereld.

Dec 11

Boekrecensie: Getemde Tijger van Tony Anthony

getemde tijger tony anthony

Sommige boeken lees je in één adem uit. Getemde tijger is zo’n boek. Het eerste hoofdstuk begint meteen met een mede-gevangene van de hoofdpersoon die “dusdanig mishandeld is dat hij van de celvloer moet worden geschraapt.” Niet echt een zachtaardig begin, maar dat is het boek dan ook niet.

Tony Anthony wordt als vierjarig jongetje naar zijn grootvader in China gestuurd om Kung Fu te leren en omdat zijn ouders hem thuis niet kunnen gebruiken. In China wordt hij op een beestachtige manier getraind in de leer van Kung Fu. Weliswaar met resultaat; hij wordt drie jaar achtereenvolgend wereldkampioen. Daarna gaat hij aan de slag als top-bodyguard die de meest rijke en machtige mensen ter wereld beschermt, maar door verschillende gebeurtenissen belandt hij in een verschrikkelijke gevangenis op Cyprus. Tony zet al zijn Kung Fu-skills in om te overleven, tot hij op een dag een brief krijgt van Michael Wright, een man die hij nog nooit heeft gezien of gesproken die vraagt of hij op bezoek mag komen. Deze man komt hem opzoeen ‘vanwege de liefde van Jezus’. Hoewel Tony niks van deze man moet hebben, is hij zo eenzaam dat hij instemt met zijn bezoek. En dat verandert alles.

Het boek leest heel makkelijk. Spannende situaties worden afgewisseld met theologische gesprekken en zelfreflecties. Het verhaal is heel indrukwekkend. Het is vooral mooi om te lezen wat er allemaal met Tony en de andere gevangenen gebeurt. Het is geen literair hoogstandje, maar het is een oprecht verhaal wat harten raakt en is dat niet wat een boek uiteindelijk moet doen?

 

Dec 10

Update: no poo dag 20

Yes! Ik kan er weer helemaal tegenaan! Vandaag m’n haar weer gewassen met baking soda (twee eetlepels op anderhalve cup ongeveer) en azijn, en het resultaat is weer heerlijk schoon, ontvet haar. Het is zacht en valt lekker luchtig.

no poo dag twinigIk ben heel erg benieuwd of mijn haar haar al een beetje gewend is aan het shampooloze bestaan en hoe snel het nu weer vet wordt! Ik ben in ieder geval over mijn no-poo-dip heen en heb niet meer de neiging om naar de (shampoo)fles te grijpen.

Dec 7

Update: no poo dag 17

baby-haar-wassen

Stemmetje 1: Joh, je kan best je haar wassen met je Dr. Organic shampoo. Dat is zo’n milde shampoo, dat kan geen kwaad. Er zit geen troep in, dus het is niet slecht voor je haar! En het is ook wel lekker als het weer helemaal schoon is. Je kan toch ook gewoon je haar één keer in de week gaan wassen? Dat is goed genoeg, en het is minder gedoe dan die baking soda en azijn enzo.

Stemmetje 2: Niet doen, niet doen, niet doen. Gewoon even volhouden. Je wilt niet opgeven. Je baalt als je straks je haar tóch gewassen hebt en dan zijn de afgelopen drie weken voor niks geweest. Nog even volhouden en je gaat vast resultaat zien! Je wilt toch weten of het werkt? Dan zal je voor de verandering eens geduld moeten hebben! Gewoon je haar in een staart doen en nou niet meer zeuren!

Zucht… Tweestrijd in m’n hoofd!

Dec 4

Uiltjes zijn hip!

Ik hou van uiltjes. Ik was altijd al een grotere fan van Harry Potter’s uil Hedwig dan van de tovenaar zelf en sinds  T en ik vorig jaar een ontsnapt uiltje een kerk zagen binnenvliegen en vervolgens een uur naast het uiltje hebben zitten wachten op de dierenambulance ben ik helemaal verkocht.

Gisteravond vierden we Sinterklaas met mijn familie. Dat is bij ons een beschamend groot feest. Het is in de loop der jaren uitgelopen tot de enige echte familietraditie en we genieten er allemaal mateloos van. Het is al jaren een sport om de leukste, kleinste cadeautjes voor elkaar te vinden en dit jaar is dat mijn zus S wel heel goed gelukt. Een heel klein pakje, zo klein als een pingpongbal was voor mij en in dat kleine pakje zat deze superschatige lippenbalsem.

uiltjes lippenbalsemIs het geen schatje? Ook al zat er geen lippenbalsem in, dan was hij nog geweldig. Gisteravond heb ik hem meerdere keren opgepakt en er even liefdevol naar gekeken. Uiltjes zijn leuk. En er zijn gelukkig nog véél meer uilen-gadgets te vinden!

 

uiltjes spullen

 

 

 

Dec 4

Update: no poo dag 14

Gisteren dacht ik voor het eerst: “Zal ik gewoon m’n haar weer gaan wassen met een heeeeele milde shampoo?” Elke dag bedenken wat ik met m’n haar zal doen, los of vast, spoelen met water of niet, wassen met soda of alleen met azijn, het is een beetje vermoeiend. Daarnaast kijk ik ook wel verlangend uit naar het gevoel van frisgewassen haar, ook al voelt dat misschien wel gezonder dan dat het eigenlijk voor je haar is.

Mijn sterrenbeeld is ram, en hoewel ik daar niks mee heb, vond ik het opvallend om te horen dat rammen ontzettend goed schijnen te zijn in dingen beginnen, maar hele slechte afmakers zijn. That’s me!  Vroeger wilde ik elke maand op een andere sport of een ander muziekinstrument leren spelen. Dus het is niet zo gek, dat ik na twee weken wel klaar ben met dit experiment. Zeker ook omdat ik nog geen verschil zie. M’n haar blijft continue een beetje vettig. Als ik het uitspoel of was, is het iets beter, maar het wordt niet helemaal schoon. Misschien heb ik wel te hoge verwachtingen (een stralende bos krullen) of wil ik te snel resultaat. Ik weet het niet. Toch wil ik het nu nog niet opgeven en blijf ik ook wel nieuwsgierig of er uiteindelijk iets gaat veranderen, dus die milde shampoo blijft nog even in de kast. We gaan nog even door! 

Nov 29

Update: no poo dag 8

Ik hou het al een week vol en ik ben er trots op. Het weekend zat vol mislukkingen en reddingspogingen. Zoals ik al eerder schreef zat ik zaterdagochtend in dubio of ik m’n haar zou wassen met baking soda of niet. Uiteindelijk won de baking soda en verloor ik dik, want nadat ik m’n haar gewassen had voelde het zo vies aan dat ik dacht dat ik iets verkeerd had gedaan. Misschien had ik de baking soda er niet helemaal uitgespoeld, of misschien was het zo vet dat ik het nog een keer moest wassen… Dat deed ik dus maar. Had ik niet moeten doen. Na wasbeurt twee voelde m’n haar aan alsof ik dagenlang in zeewater had gedobberd; zoutachtig touw.

Gek genoeg voelde m’n haar vooral zoutig en vies, maar zag je er niks aan. Dat scheelde, ik zou er in ieder geval niet uit zien als een zwerver. Ik wilde het experiment nog niet opgeven dus ik droeg braaf de consequenties van mijn domme gedrag en probeerde elk fysiek contact met mijn haar te vermijden. Later herinnerde ik me dat ik ergens had gelezen dat je je haar niet te vaak met baking soda moet wassen omdat dat je haar kan uitdrogen. Oh ja joh?

T en M in Rotterdam

Dag 6, na het twee keer wassen met baking soda

 

Zondag spoelde ik mijn haar alleen met water. Ik wilde het eigenlijk met azijn spoelen omdat dat voedend schijnt te zijn, maar T en ik zaten met z’n tweeën in een hotelletje bij Rotterdam en gek genoeg zetten ze in hotels geen mini-flesjes azijn in de badkamer neer. Maandag bij thuiskomst meteen met m’n fles azijn onder de douche gesprongen. Wat een verademing. M’n haar slurpte de azijn bijna op en voelde niet meer als touw!

Vandaag is het dinsdag en al zeg ik het zelf: m’n haar ziet er goed uit. Niet vet, niet droog, niet zoutig, niet vies. De azijn was de redder in nood. Ik verlang nog niet terug naar m’n shampoo (met uitzondering van m’n kleine inzinking zaterdag) en vanaf nu doe ik ook voorzichtig met de baking soda. To be continued!