Ik hou het al een week vol en ik ben er trots op. Het weekend zat vol mislukkingen en reddingspogingen. Zoals ik al eerder schreef zat ik zaterdagochtend in dubio of ik m’n haar zou wassen met baking soda of niet. Uiteindelijk won de baking soda en verloor ik dik, want nadat ik m’n haar gewassen had voelde het zo vies aan dat ik dacht dat ik iets verkeerd had gedaan. Misschien had ik de baking soda er niet helemaal uitgespoeld, of misschien was het zo vet dat ik het nog een keer moest wassen… Dat deed ik dus maar. Had ik niet moeten doen. Na wasbeurt twee voelde m’n haar aan alsof ik dagenlang in zeewater had gedobberd; zoutachtig touw.

Gek genoeg voelde m’n haar vooral zoutig en vies, maar zag je er niks aan. Dat scheelde, ik zou er in ieder geval niet uit zien als een zwerver. Ik wilde het experiment nog niet opgeven dus ik droeg braaf de consequenties van mijn domme gedrag en probeerde elk fysiek contact met mijn haar te vermijden. Later herinnerde ik me dat ik ergens had gelezen dat je je haar niet te vaak met baking soda moet wassen omdat dat je haar kan uitdrogen. Oh ja joh?

Dag 6, na het twee keer wassen met baking soda

Zondag spoelde ik mijn haar alleen met water. Ik wilde het eigenlijk met azijn spoelen omdat dat voedend schijnt te zijn, maar T en ik zaten met z’n tweeën in een hotelletje bij Rotterdam en gek genoeg zetten ze in hotels geen mini-flesjes azijn in de badkamer neer. Maandag bij thuiskomst meteen met m’n fles azijn onder de douche gesprongen. Wat een verademing. M’n haar slurpte de azijn bijna op en voelde niet meer als touw!

Vandaag is het dinsdag en al zeg ik het zelf: m’n haar ziet er goed uit. Niet vet, niet droog, niet zoutig, niet vies. De azijn was de redder in nood. Ik verlang nog niet terug naar m’n shampoo (met uitzondering van m’n kleine inzinking zaterdag) en vanaf nu doe ik ook voorzichtig met de baking soda. To be continued!