Sommige boeken lees je in één adem uit. Getemde tijger is zo’n boek. Het eerste hoofdstuk begint meteen met een mede-gevangene van de hoofdpersoon die “dusdanig mishandeld is dat hij van de celvloer moet worden geschraapt.” Niet echt een zachtaardig begin, maar dat is het boek dan ook niet.

Tony Anthony wordt als vierjarig jongetje naar zijn grootvader in China gestuurd om Kung Fu te leren en omdat zijn ouders hem thuis niet kunnen gebruiken. In China wordt hij op een beestachtige manier getraind in de leer van Kung Fu. Weliswaar met resultaat; hij wordt drie jaar achtereenvolgend wereldkampioen. Daarna gaat hij aan de slag als top-bodyguard die de meest rijke en machtige mensen ter wereld beschermt, maar door verschillende gebeurtenissen belandt hij in een verschrikkelijke gevangenis op Cyprus. Tony zet al zijn Kung Fu-skills in om te overleven, tot hij op een dag een brief krijgt van Michael Wright, een man die hij nog nooit heeft gezien of gesproken die vraagt of hij op bezoek mag komen. Deze man komt hem opzoeen ‘vanwege de liefde van Jezus’. Hoewel Tony niks van deze man moet hebben, is hij zo eenzaam dat hij instemt met zijn bezoek. En dat verandert alles.

Het boek leest heel makkelijk. Spannende situaties worden afgewisseld met theologische gesprekken en zelfreflecties. Het verhaal is heel indrukwekkend. Het is vooral mooi om te lezen wat er allemaal met Tony en de andere gevangenen gebeurt. Het is geen literair hoogstandje, maar het is een oprecht verhaal wat harten raakt en is dat niet wat een boek uiteindelijk moet doen?