Ik weet dat ik me aan mijn reading list zou moeten houden en ondertussen geen boeken mag kopen, maar ik moet dit boek gewoon hebben. Plus ik heb een boekenbon van de bijbelin gekregen, dus eigenlijk krijg ik het boek en koop ik het niet. Ik weet het, allemaal smoesjes, maar Lynn Austen is één van mijn favoriete schrijfsters (zit vast in de achternaam; Jane Austen is de schrijfster van mijn favoriete boek) dus ik moet het boek gewoon gaan kopen, eh krijgen. Lynn Austen’s boeken zijn heerlijke romans voor ons vrouwen. Eerlijk is eerlijk, mannen vinden haar boeken waarschijnlijk te zoetsappig, cliché en romantisch. T. kijkt me altijd niet-begrijpend aan als ik weer eens met mijn boekje, dekentje en mok thee op de bank zit en om de tien minuten een diepe zucht slaak. Je moet er vrouw voor zijn om dat te begrijpen.

Lynn Austen liet zich bij het schrijven van dit boek inspireren door Alice in Wonderland. Alice is in dit verhaal een bibliothecaresse die meer in een droomwereld leeft dan in de echte wereld. Als haar vriend hun relatie verbreekt en ze ook nog eens haar baan kwijt raakt vlucht ze naar een stadje in de bergen waar de tijd lijkt te hebben stil gestaan. Het liefst wil Alice zo snel mogelijk weer weg, maar door omstandigheden blijft ze en leert ze daar door ontmoetingen met verschillende mensen dat het echte leven misschien nog wel mooier is dan haar droomwereld.