Drie weken radiostilte hier. Ik zal het maar eerlijk zeggen, het kwam puur door allesverterende schaamte. Ik durf het bijna niet te zeggen, maar…. ik ben gezwicht voor m’n shampoo en ik wist niet hoe ik het jullie moest vertellen. Ik was het gedoe met de baking soda op een gegeven moment zo zat dat ik weer naar de fles shampoo heb gegrepen…Ik weet het, ik ben zwak.  Maar stiekem ben ik er blij mee, daar voel ik me nog het meest schuldig over. Het resultaat met baking soda was te wisselvallig. De ene keer was het na het wassen super schoon en mooi, maar een andere keer was het weer zo stug als strooi en leek het wel stof aan te trekken. M’n haar wende ook niet aan het shampooloze bestaan, dus ik had niet het idee dat ik verbetering zag. Bovendien ben ik gek op het kokosolie-haarmasker, en die olie krijg ik er dus echt niet uit zonder shampoo. Op dit moment was ik mijn haar dus weer met mijn Yes to Carrots shampoo, één keer in de vier dagen. Ik heb gefaald, ik weet het… Het spijt me. Ik snap het als dit jullie laatste bezoek aan mijn weblog was Collega Martanja is nog steeds goed bezig met de baking soda. Laten we haar blijven aanmoedigen!