Foodwatch
Dikke onzin allemaal, Maar hoe weet je dat nou? Gelukkig zijn er organisaties als foodwatch, also known as “de voedselwaakhond”, die voor ons in de gaten houden welke producten misleidende reclame maken en leveranciers flink aanpakken als ze onzin verkopen (wat helaas heel vaak gebeurt).

Ingrediëntenlijsten en voedingswaardetabellen
Gelukkig kan je ook zelf nog van alles doen. Er is eigenlijk maar één gouden regel: Geloof nooit klakkeloos wat een leverancier over z’n eigen producten zegt… Kijk eens een keer naar een reclameblok. Hoeveel daarvan is onzin? De ingrediëntenlijst en de voedingswaardetabel op de verpakking van een product zeggen vaak al genoeg. Gezonde koekjes? Als in de voedingswaardetabel staat dat 42 gram van de 100 gram uit suikers bestaat, moeten je alarmbellen meteen afgaan. Als een verpakking schreeuwt “Geen suiker!” betekent dat vaak dat er andere zoetstoffen in zitten die misschien ook niet zo goed voor je zijn. Verdiep je eens in wat er allemaal in je eten wordt gestopt en wat bepaalde ingrediënten eigenlijk zijn. Google is your best friend!

Sinds een paar weken kun je ook artikelen van mij lezen op huisvanbelle.nl. Deze supergave website is er speciaal voor (christelijke) tienermeiden. Samen met twintig andere bloggers ‘woon’ ik in het huis van Belle en schrijf ik stukjes die wekelijks op de site verschijnen. Meiden kunnen hier terecht met hun vragen en lezen over alles wat hun bezighoudt! Het is een supergaaf project en ik voel me vereerd dat ik er aan mee mag werken! Neem er eens een kijkje!

Via twitter kwam ik een tijdje geleden terecht bij een superleuk initiatief van notjustanybook. Zo nu en dan zoeken ze lezers voor een boek wat nog uit moet komen. Je krijgt het boek thuisgestuurd, leest het als één van de eersten en schrijft in ruil voor dit privilege een recensie die je plaatst op je blog, website of gewoon op bol.com. Mijn eerste boek was “Bloedrood is de nacht” van Urban Waite. Ik was heel benieuwd!

Verfrissend
Om te kijken of het boek “Bloedrood is de nacht” wat voor je was kon je de eerste 25 pagina’s online lezen. Ik vond het wel interessant klinken en meldde me aan. Meestal ben ik meer van de romans of waargebeurde verhalen, maar vroeger las ik ook nog wel eens spannende thrillers, dus het leek me wel weer eens verfrissend om een spannend boek te lezen. Wat een tegenvaller zou dat worden…

Bloedrood is de nacht
Het boek gaat over Phil Hunt, een man van middelbare leeftijd die samen met zijn vrouw een teruggetrokken leven leidt en af en toe drugs smokkelt om wat bij te verdienen. Als dat fout gaat krijgt hij een huurmoordenaar achter zich aan en volgt er een ‘spannende’ achtervolging. Ondertussen bemoeit hulpsheriff Drake, die er voor zorgde dat de klus fout ging, zich er ook nog eens mee en dealt ondertussen met zijn verleden, waarin zijn eigen vader ook drugs smokkelde.

Vertel-talent
Je hebt het vast wel eens meegemaakt: iemand heeft iets heel erg leuks meegemaakt, of iets spannends, of heeft gewoon een ons-zet-tend grappig verhaal te vertellen, maar het talent om dit op een aansprekende manier te vertellen ontbreekt, waardoor het hele verhaal z’n kracht verliest en helaas z’n effect mist. Dat gevoel had ik dus tijdens het lezen van bloedrood is de nacht. Het verhaal is op zich prima materiaal voor een spannende thriller, maar schrijver Urban Waite weet het gewoon niet over te brengen.

Niet boeiend
Een goed boek is voor mij een boek wat ik niet neer kan leggen, waarvan ik telkens moet weten hoe het verder gaat. De hoofdpersonen van dit boek konden me niet boeien. Ik raakte niet bij ze betrokken en ik werd niet nieuwsgierig. Hoewel er in het boek een aantal dingen gebeuren die in real life behoorlijk spannend zouden zijn, vergat ik niet alles om me heen. Heel jammer, want nogmaals, ik denk dat het verhaal op zich best goed had kunnen zijn, als het beter verteld zou worden.

Dialogen
Waar ik me misschien nog wel het meest aan irriteerde waren sommige dialogen. Gesprekken tussen mensen die gewoon nergens op sloegen, niks toevoegden aan het verhaal of gewoon geforceerd over kwamen. De conversaties liepen niet soepel en kwamen ongemakkelijk over.

Helaas dus voor Urban Waite, ik ben niet enthousiast over zijn eerste boek, ik heb me er echt doorheen moeten worstelen. Als ik geen recensie had moeten schrijven had ik het waarschijnlijk al snel weggelegd. Ik ben heel benieuwd hoe anderen het boek vonden, misschien heb ik iets gemist of is dit gewoon niet mijn genre? Laat het me weten!

Wisselvallige resultaten
Stiekem ben ik er eigenlijk blij mee, daar voel ik me nog het meest schuldig over. Het resultaat met baking soda was te wisselvallig. De ene keer was het na het wassen super schoon en mooi, maar een andere keer was het weer zo stug als strooi en leek het wel stof aan te trekken. M’n haar kon ook niet aan het shampooloze bestaan wennen, dus ik had niet het idee dat ik verbetering zag.Bovendien ben ik gek op het kokosolie-haarmasker, en die olie krijg ik er dus echt niet uit zonder shampoo. Op dit moment was ik mijn haar dus weer met mijn Yes to Carrots shampoo, één keer in de vier dagen.

Ik heb gefaald, ik weet het… Het spijt me. Ik snap het als dit jullie laatste bezoek aan mijn weblog was Collega Martanja is nog steeds goed bezig met de baking soda. Laten we haar blijven aanmoedigen!

Door Bennie werd ik vandaag geïnspireerd om minder vaak om een plastic tasje te vragen! Want plastic gooien we al genoeg weg en dat kan best wat minder! Kijk het filmpje en neem voortaan je eigen tas mee.

Reading List
Ik weet dat ik me aan mijn reading list zou moeten houden en ondertussen geen boeken mag kopen, maar ik moet dit boek gewoon hebben. Plus ik heb een boekenbon van de bijbelin gekregen, dus eigenlijk krijg ik het boek en koop ik het niet. Ik weet het… Allemaal smoesjes, maar Lynn Austin is één van mijn favoriete schrijfsters (dat zit vast in de achternaam; Jane Austen is de schrijfster van mijn favoriete boek) dus ik moet het boek gewoon gaan kopen, eh krijgen.

Vrouwenboeken
Lynn Austin’s boeken zijn heerlijke romans voor ons vrouwen. Eerlijk is eerlijk, mannen vinden haar boeken waarschijnlijk te zoetsappig, cliché en romantisch. Ties kijkt me altijd niet-begrijpend aan als ik weer eens met mijn boekje, dekentje en mok thee op de bank zit en om de tien minuten een diepe zucht slaak. Je moet er vrouw voor zijn om dat te begrijpen.

Alice in Wonderland
Lynn Austin liet zich bij het schrijven van dit boek inspireren door Alice in Wonderland. Alice is in dit verhaal een bibliothecaresse die meer in een droomwereld leeft dan in de echte wereld. Als haar vriend hun relatie verbreekt en ze ook nog eens haar baan kwijt raakt vlucht ze naar een stadje in de bergen waar de tijd lijkt te hebben stil gestaan. Het liefst wil Alice zo snel mogelijk weer weg, maar door omstandigheden blijft ze en leert ze daar door ontmoetingen met verschillende mensen dat het echte leven misschien nog wel mooier is dan haar droomwereld.

Ik ren morgen naar de boekwinkel, die reading list komt later wel!

Sommige boeken lees je in één adem uit. Getemde tijger is zo’n boek. Het eerste hoofdstuk begint meteen met een mede-gevangene van de hoofdpersoon die “dusdanig mishandeld is dat hij van de celvloer moet worden geschraapt.” Niet echt een zachtaardig begin, maar dat is de rest van het boek ook niet.

Van Kung Fu naar Jezus
Tony Anthony wordt als vierjarig jongetje naar zijn grootvader in China gestuurd om Kung Fu te leren en omdat zijn ouders hem thuis niet kunnen gebruiken. In China wordt hij op een beestachtige manier getraind in de leer van Kung Fu. Weliswaar met resultaat; hij wordt drie jaar achtereenvolgend wereldkampioen. Daarna gaat hij aan de slag als top-bodyguard die de meest rijke en machtige mensen ter wereld beschermt, maar door verschillende gebeurtenissen belandt hij in een verschrikkelijke gevangenis op Cyprus. Tony zet al zijn Kung Fu-skills in om te overleven, tot hij op een dag een brief krijgt van Michael Wright, een man die hij nog nooit heeft gezien of gesproken die vraagt of hij op bezoek mag komen. Deze man komt hem opzoeen ‘vanwege de liefde van Jezus’. Hoewel Tony niks van deze man moet hebben, is hij zo eenzaam dat hij instemt met zijn bezoek. En dat verandert alles.

Oprecht
Het boek leest heel makkelijk. Spannende situaties worden afgewisseld met theologische gesprekken en zelfreflecties. Het verhaal is heel indrukwekkend. Het is vooral mooi om te lezen wat er allemaal met Tony en de andere gevangenen gebeurt. Het is geen literair hoogstandje, maar het is een oprecht verhaal wat harten raakt en is dat niet wat een boek uiteindelijk moet doen?

Ik ben heel erg benieuwd of mijn haar al een beetje gewend is aan het shampooloze bestaan en hoe snel het nu weer vet wordt! Ik ben in ieder geval over mijn no-poo-dip heen en heb niet meer de neiging om naar de (shampoo)fles te grijpen.

Al zeventien dagen ben ik shampoo-vrij! Benieuwd hoe dat gaat? Hier is weer een update!

Stemmetjes
Stemmetje 1: Joh, je kan best je haar wassen met je Dr. Organic shampoo. Dat is zo’n milde shampoo, dat kan geen kwaad. Er zit geen troep in, dus het is niet slecht voor je haar! En het is ook wel lekker als het weer helemaal schoon is. Je kan toch ook gewoon je haar één keer in de week gaan wassen? Dat is goed genoeg, en het is minder gedoe dan die baking soda en azijn enzo.

Stemmetje 2: Niet doen, niet doen, niet doen. Gewoon even volhouden. Je wilt niet opgeven. Je baalt als je straks je haar tóch gewassen hebt en dan zijn de afgelopen drie weken voor niks geweest. Nog even volhouden en je gaat vast resultaat zien! Je wilt toch weten of het werkt? Dan zal je voor de verandering eens geduld moeten hebben! Gewoon je haar in een staart doen en nou niet meer zeuren!

Zucht… Tweestrijd in m’n hoofd! Maar ik hou vol!

Sinterklaas
Gisteravond vierden we Sinterklaas met mijn familie. Dat is bij ons een beschamend groot feest. Het is in de loop der jaren uitgelopen tot de enige echte familietraditie en we genieten er allemaal mateloos van. Het is al jaren een sport om de leukste, kleinste cadeautjes voor elkaar te vinden en dit jaar is dat mijn zus S. wel heel goed gelukt. Een heel klein pakje, zo klein als een pingpongbal was voor mij en in dat kleine pakje zat deze superschatige lippenbalsem.

Is het geen schatje? Ook al zat er geen lippenbalsem in, dan was hij nog geweldig. Gisteravond heb ik hem meerdere keren opgepakt en er even liefdevol naar gekeken. Uiltjes zijn leuk. En er zijn gelukkig nog véél meer uilen-gadgets te vinden!

Doe jij ook mee met de uiltjes-hype?